Moje Emocje to moja Supermoc! – jak rozmawiamy o uczuciach w naszej grupie?

Drodzy Rodzice,
Wychowanie dziecka to nie tylko nauka liter czy liczb, to przede wszystkim nauka rozumienia własnego wnętrza. W ostatnim czasie w naszej grupie 5-latków odbyły się wyjątkowe warsztaty psychologiczne pt. „Moje Emocje to moja Supermoc!”, podczas których wspólnie odkrywaliśmy świat uczuć.
Emocje to moje „wewnętrzne przewodniki”
Inspirując się bohaterami filmu „W głowie się nie mieści”, pokazałam dzieciom, że każda emocja – nawet ta trudna, jak złość czy strach – jest ważna i potrzebna.
Moim celem było nauczenie dzieci, że:
- Emocje to informacja: Złość mówi nam, że nasze granice zostały przekroczone, a strach ostrzega przed niebezpieczeństwem.
- Mamy na nie wpływ: Emocje to nie tylko napływ uczuć, to także sygnały w ciele. Dzieci uczyły się, gdzie w ciele „mieszkają” poszczególne emocje i jak bezpiecznie je wyciszać.
„Talerzyki Emocji” – pamiątka z zajęć
Na zakończenie warsztatów stworzyliśmy własne „Talerzyki Emocji”. Dzieci samodzielnie narysowały na nich buzie wyrażające ich obecny nastrój, co było pięknym zwieńczeniem mojej pracy nad ich samoświadomością. Każdy talerzyk jest dla mnie dowodem na to, jak fantastycznie nasze 5-latki radzą sobie z nazywaniem tego, co czują!
Jak kontynuować pracę nad emocjami w domu?
Wsparcie emocjonalne jest najbardziej skuteczne, gdy jest spójne w obu środowiskach – przedszkolnym i domowym. Dlatego na odwrocie talerzyków, które dzieci przyniosły do domu, znajdą Państwo specjalny kod QR. Zeskanowanie go przenosi Państwa do tego artykułu, gdzie znajdą Państwo najważniejsze wskazówki:
Walidacja: Zamiast mówić „nie płacz, nic się nie stało”, warto powiedzieć: „Widzę, że jesteś bardzo smutny/zły. Masz do tego prawo”.
Technika „Wyciszenia w Lesie”: Na moich zajęciach dzieci uczyły się regulować emocje poprzez świadomy oddech przy kojących dźwiękach lasu oraz masażyk pleców. W domu możecie Państwo stworzyć własny rytuał: włączcie spokojną muzykę przyrodniczą i delikatnie masujcie plecy dziecka (np. „rysując” palcami miękkie chmurki lub krople deszczu), prosząc dziecko o głęboki, powolny oddech. To doskonały sposób na obniżenie napięcia po pełnym wrażeń dniu.
Dodatkowe materiały edukacyjne: Aby jeszcze lepiej zrozumieć świat emocji, polecam wspólnie obejrzeć z dzieckiem krótkie, bezpieczne filmy. Wpisując w wyszukiwarkę YouTube poniższe hasła, znajdą Państwo wiele wartościowych materiałów:
1) "Emocje przedszkolaka bajka edukacyjna" – idealne do wspólnej rozmowy o tym, jak nazywać to, co czujemy.
2) "Oddech dla dzieci bajka" – doskonałe uzupełnienie naszej techniki wyciszania, która pomoże dziecku uspokoić się w trudnych chwilach.
Jak rozmawiać z dzieckiem po obejrzeniu bajki? (Zestaw pytań)
Po wspólnym obejrzeniu materiałów, warto zadać dziecku kilka otwartych pytań, które pomogą mu lepiej zrozumieć to, co zobaczyło:
- Pytanie o rozpoznawanie: „Jak myślisz, co czuł bohater bajki w tym momencie?”
- Pytanie o relację z własnym ciałem: „Czy Ty też czujesz czasem podobne napięcie w brzuszku lub rączkach, jak ten bohater?”
- Pytanie o strategię: „Gdyby bohater bajki był teraz z nami, jakiej techniki oddechowej byśmy go nauczyli, żeby poczuł się lepiej?”
- Pytanie o akceptację: „Która z emocji bohatera najbardziej Cię zdziwiła? Czy wiesz, że każda z nich – nawet ta trudna – jest nam potrzebna?”
Dziękuję dzieciom za tak aktywne uczestnictwo, a Państwu – za ogromną otwartość na tematykę dobrostanu psychicznego naszych najmłodszych. Razem budujemy fundamenty pod ich zdrową przyszłość!
Z serdecznymi pozdrowieniami,
mgr Agnieszka Niesłuchowska – Psycholog
Podróż po świecie emocji: Przystanek Złość! 🌋

Podróż po świecie emocji: Przystanek Złość! 🌋
W naszym przedszkolu odbyły się kolejne zajęcia w ramach cyklu Treningu Umiejętności Społecznych (TUS), prowadzone przez pedagoga Karolinę i psychologa Agnieszkę. Tym razem wspólnie z dziećmi ruszyliśmy na spotkanie z jedną z najsilniejszych emocji – złością.
Warsztaty rozpoczęliśmy od wysłuchania wiersza o złości, który stał się punktem wyjścia do rozmowy o tym, jak rozpoznawać „złośnika”, kiedy nas odwiedza. Dzieci uczyły się pod okiem pedagoga i psychologa, że złość jest naturalnym sygnałem, który płynie z naszego ciała i umysłu. Podczas wspólnej rozmowy dzieliliśmy się sposobami na to, jak wyrażać swoje uczucia w sposób bezpieczny dla siebie i innych.
Zwieńczeniem zajęć był trening uważności i samokontroli na specjalnej macie edukacyjnej ze ścieżką stóp 👣. Ćwiczenie to pozwoliło dzieciom w praktyce przećwiczyć techniki samoregulacji, ucząc ich przechodzenia ze stanu wzburzenia do wyciszenia i spokoju.
Przed nami kolejne przystanki w podróży po świecie dziecięcych przeżyć!
Prowadzący: Pedagog Karolina i Psycholog Agnieszka
„Słowa, które Budują” – warsztaty z psychologiem i pedagogiem

„Słowa, które Budują” – warsztaty z psychologiem i pedagogiem - przeciwdziałanie hejtowi, nauka szacunku i empatii.
W naszym przedszkolu zespół specjalistów: pani pedagog Karolina Troka i pani psycholog Agnieszka Niesłuchowska przeprowadziły z dziećmi warsztaty pt. „Słowa, które Budują”.
Podczas zajęć dzieci dowiedziały się, jak ich słowa wpływają na innych. Każdy miły gest okazał się „cegiełką”, z której wspólnie zbudowaliśmy bezpieczną i przyjazną atmosferę w grupie.
Głównym celem spotkań było uwrażliwienie dzieci na moc słów, jakich używamy w codziennej komunikacji. Podczas zajęć skupiliśmy się na:
-
Budowaniu pozytywnych relacji: Dzieci dowiedziały się, jak każde miłe słowo staje się „cegiełką” budującą zaufanie i przyjaźń w grupie.
-
Przeciwdziałaniu agresji i hejtowi: Rozmawialiśmy o tym, jak czuje się osoba, która słyszy przykre komentarze i dlaczego warto wybierać życzliwość zamiast złośliwości.
-
Rozwoju empatii: Poprzez wspólne ćwiczenia dzieci uczyły się rozpoznawać emocje u siebie i kolegów.
-
Asertywności: Specjalistki pokazały dzieciom, jak w sposób spokojny, ale stanowczy, bronić swoich granic i mówić „nie” bez stosowania przemocy.
Wierzymy, że nauka szacunku i dbałości o język od najmłodszych lat to najlepsza tarcza przeciwko zjawisku hejtu. Dziękujemy dzieciom za ogromne zaangażowanie i mnóstwo „zbudowanych” dobrych słów!
Ruszamy w podróż po świecie emocji! – Nowy cykl zajęć TUS

Ruszamy w podróż po świecie emocji! – Nowy cykl zajęć TUS
Jak zrozumieć to, co czujemy?
W naszym przedszkolu wystartował autorski cykl Treningu Umiejętności Społecznych (TUS)!
Pod okiem pani pedagog Karoliny i pani psycholog Agnieszki, nasi podopieczni ruszyli w fascynującą podróż po świecie emocji, ucząc się empatii i lepszej komunikacji w grupie.
Pierwsze warsztaty poświęciliśmy podstawom inteligencji emocjonalnej. Wykorzystując profesjonalne karty ilustrowane oraz fotografie, dzieci uczyły się rozpoznawać i nazywać towarzyszące im uczucia. Poprzez zabawę w „Lustro”, dopasowywanie obrazków oraz kalambury dźwiękowe nasi podopieczni odkrywali, w jaki sposób ciało i głos komunikują to, co przeżywamy w środku.
Te zajęcia to początek ważnej drogi ku budowaniu empatii oraz lepszej komunikacji w grupie. Każde kolejne spotkanie poświęcimy innej emocji, aby krok po kroku pomagać dzieciom oswajać świat ich wewnętrznych przeżyć.
Cyfrowy świat przedszkolaka: Jak mądrze stawiać granice?
Cyfrowy świat przedszkolaka: Jak mądrze stawiać granice?

Technologia w domu to dla wielu rodziców codzienność. „Kluczem” nie jest więc, jej całkowita eliminacja, ale znalezienie zdrowego balansu dla całej rodziny. Najważniejsze jest to, by mądrze poukładać priorytety i przejąć kontrolę nad korzystaniem z elektroniki.
Szczególnie dla dzieci w wieku 3-6 lat, kluczowym aspektem dla rozwoju mózgu, jest zasada: "więcej" zdecydowanie nie znaczy "lepiej". Nadmierne korzystanie z elektroniki przez przedszkolaki niesie ze sobą realne ryzyko, którego musimy być świadomi.
Jak ekrany wpływają na rozwijający się mózg?
Mózg przedszkolaka rozwija się najlepiej przez aktywną interakcję ze światem: dotykanie, bieganie, budowanie relacji „twarzą w twarz” i rozwiązywanie realnych problemów.
Ekrany oferują coś zupełnie innego:
Przebodźcowanie: Szybko zmieniające się obrazy i dźwięki bombardują układ nerwowy. "Normalny" świat – jak czytanie książki – może wydawać się nudny, co prowadzi do problemów z koncentracją.
Pasywna konsumpcja: Dziecko jest biernym odbiorcą, co nie wspiera rozwoju mowy tak, jak żywy dialog.
Natychmiastowa gratyfikacja: Gry uczą natychmiastowych nagród, co utrudnia naukę cierpliwości i radzenia sobie z frustracją.
Zagrożona jest "królowa rozwoju" czyli – ZABAWA.
W wieku 3-6 lat najważniejszą aktywnością rozwojową dziecka jest swobodna zabawa. To przez nią uczy się negocjować, wyrażać emocje, rozwijać wyobraźnię i motorykę. Każda minuta przed ekranem to minuta odebrana tej kluczowej aktywności.
Praktyczne wskazówki: Jak mądrze ograniczać?
- Ustal jasne zasady (i bądź konsekwentny)
Ustal konkretny, dzienny limit czasu ekranowego (np. 30-60 minut). Bezwzględnie unikaj ekranów podczas posiłków oraz na co najmniej godzinę przed snem (niebieskie światło zaburza produkcję melatoniny).
- Jakość ponad ilość
Jeśli już decydujesz się na ekran, wybieraj treści wartościowe. Zamiast szybkich, chaotycznych kreskówek, postaw na programy edukacyjne lub spokojne bajki.
- Oglądajcie razem (Współoglądanie)
Nie zostawiaj dziecka samego z ekranem. Usiądź obok, rozmawiaj o tym, co widzicie, zadawaj pytania. Zmieniasz wtedy pasywną konsumpcję w aktywną interakcję.
- Bądź wzorem i przewodnikiem (Najważniejsze!)
Dzieci uczą się przez modelowanie. Jeśli chcesz, by Twoje dziecko mniej korzystało z telefonu, Ty też musisz go odkładać. Pamiętaj, że dzieci oczekują od rodziców wsparcia i bycia autorytetem. To właśnie więź z rodzicem, a nie kolejna aplikacja, jest podstawowym narzędziem radzenia sobie z problemami.
- Daj "coś w zamian" (Oferuj alternatywy)
Jeśli prosisz dziecko, żeby przestało grać musisz potrafić stworzyć alternatywę". Zaoferuj swój czas i namów dziecko do aktywności sportowej, wyjścia na plac zabaw czy rozwijania hobby. Szczególnym remedium jest kontakt z przyrodą – spacery po lesie, budowanie szałasów czy obserwacja ptaków. To najlepszy sposób na zrównoważenie układu nerwowego.
Polecana literatura i zasoby:
Książki:
"Twój maluch MOŻE żyć bez ekranów" – Justyna Borzucka
"Wychowanie przy ekranie. Jak przygotować dzieci do życia w sieci?" – Magdalena Bigaj
"Cyfrowa demencja. W jaki sposób pozbawiamy rozumu siebie i swoje dzieci" – Manfred Spitzer
"Dzieci ekranu. Jak uzależnienie od ekranu przejmuje kontrolę nad naszymi dziećmi" – Nicholas Kardaras
Przydatne zasoby online:
rodzice.co – portal wspierający rodziców w odkrywaniu cyberświata.
pytam.edu.pl – portal dla młodzieży, rodziców i nauczycieli.
edukacja-zdrowotna.pl – strona Fundacji Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii.
Autor: Psycholog dziecięcy – Agnieszka Niesłuchowska

Posiadamy duże, nowoczesne i atrakcyjne sale, urządzone zgodnie z potrzebami dzieci w różnym wieku. Każda z sal posiada własną toaletę, do której dzieci mają nieograniczony dostęp.
Posiadamy własną kuchnię, w której przygotowywane są pyszne, domowe posiłki odpowiednio zbilansowane oraz uwzględniające potrzeby dietetyczne dzieci.
Stale rozszerzamy i bogacimy repertuar form i metod pracy z dziećmi dbajac o to aby przede wszystkim ucząc się dobrze się bawiły. 













